Nich länger as fiev Minuten....

Wenn een ’ne Reise mookt, kann he wat beleven. Dat kann man woll seggen. In`n Urlaub woll`n wi föhrn. Düttmol scholl dat wat wieter gohn. Dorüm möken wi us morgens all fröh op’n Padd. Denn sind de Stroten noch nich so vull un man kummt beter voran. Hett ok best klappt. No so’n poor Stünnen Autofohrt harrn wi all meist den halben Weg achter us un wollen eerst mol ’ne lüttje Pause moken. Een beten de Been verpedden un denn melde sik bilüttjen ok de Buuk. Bi de nächsten Autobohnrastääd sind wi denn ankehrt um to fröhstücken. Denn noch eben no > Tante Meier < , hüüt heet dat jo > W C < ,( ok de Froo vör de Toilette hete sicher nich Meier), un denn wieter.

Harrn wi dacht. Man dor harr een Uul seten. Eerst keem dor ’ne Schranken mit een Automoten, wo man un halven Euro rinsteken moss. Föfftig Cent!! Fröher weer dat ’ne ganze Mark. Un de eerstmol hebben. Ober de Apperot konn sogor wesseln, so hett mi de fründliche Froo verkloort.

Na denn man rop. Dat Klo weer akroot reine. As ik fertig weer, wurrd dat op eenmol unruhig achter un unner mi. Man woll mi dat Papier wegnehmen un de Sitz füng an to kreisen. Wat kummt denn nu? Harr ik to lange seten?

Weern de fiev Minuten denn all ümme? Oder weer dat Moorsafputzen ok all in den Pries mit inne?

Op de Froge hett de Froo mi verklookfidelt, dat in den Lokus ’ne automotische Reinigung inbuut weer. Un de sett’t in, wenn dor keen Gewicht mehr op ist.

Nun is man jo nich mehr so gelenkig un kümmt bie’t Moorsafputzen so’ n beten in de Hööcht. So glööft dat Ding, man is dor all mit dörch, un fangt an to rementern. Moderne Technik!! Wat mutt een nich allens lehr’n...

De Froo anne Döör hett nahstens sicher dacht: „To dösig to’n Sch...!“

Is denn trotzdem nohstens noch een schönen Urlaub wurrn.