"Alleen in disse Welt to stahn

Un eensam dör dat Leben gahn,

Datt is" seggt Friederk Voß, "keen Sak,

Drum, wees du Vadder, wat icj mak?

Ick kam bi lütjen in de Jahr`n

Wo man nich geern alleen mehr steiht,

Kanns du mi mal verklar`n 

Watt to so`n Ehstand nödig deiht?

Süh, Vadder, Du bisohlt un Stief,

Mudder un du, all Beid ji

Treckt glöw ick man upp`t Ohlendeel

Denn arbei`n könnt ji nich mehr veel."

"ja, ja," seggt Friederk Voß sien Ohl

!Dat is`t watt icj all lang wol wull,

Mit Mudder und mi geiht`tman nocj slecht

Wi krigt den Kram nich mehr so t`recht,

Ick will`t mit Mudder öberleggen,

Un nun min Söhn, will ick di seggen:

Du muss`n Deern freen, fix, adrett,

De recht accrat is, fliedig, nett

Und wenn se ok keen Grosch`n hätt.

De Leew is dorbi Nummer een,

Dor muß du erslich ins na sehn,

Denn wenn se di nich lieden mag,

Giff`t alle Dage bösen Krach;

Ja glöw mi`t to, mit soke Sorten

Is all manch een beschummelt worden.

Recht hüslich mutt se tweetens wesen.

Se mutt statt danzen leeber lesen,

Se mutt statt klönen, leeeber  spinnen

Un nich upp dumme Töge sinnen.

Tom dritten mutt sr sporsam sien,

So ungefehr as Nabers Trin`,

De däglich uppaßt ganz gescheut,

Dar ehr keen Groschen fleuten geiht.

Denn wat de Mann in Sommerdagen

In`t Hus `rin föhrt mit Peer un Wagen,

Dat kann de Fro upp annern Wegen

Twintigmal utt`nanner fegen.

Hes du di nu so`n Unkrut nahmen

Muß du dor opp`n Hund bi kamen,

Din Wesewark, dat geiht rorüg

Un?t geiht di denn as Hinnerk Brügg

Dat güng mit sine erste Fro,

De mussen Koh un Bett verkoopen

Nachts legen se uoo Heu un Stroh

Un kunnen dorupp knapp noch slapen. 

Un viertens : hier upp disse Welt

Freet mannig een na Got un Geld;

Geld is all god, datt is jo so,

Datt is ganz klor, datt gew eck to.

Doch blos alleen na Geld to kieken

Datt is`t Doorheit ohne Glieken.

Du mußt de Groschen ja nich freen

Un denn din Fro in`t Glasschapp setten. --

Nu Friederk weß du wo ick`t meen,

Allnageroh muß du`t nu weten,

Wo mannig Jung, wo mannig Deern

Hätt sick von`t Geld verblennen laten

Un wenn se`n Dag verheirat` weern

Denn legen s`sick all in de Klatten.

Nu mußt du also `rünner gahn

Un dröps du so een Deern mal an,

Denn kumm darmit, denn wies se mi

Un wenn se barft geiht: Nimm se di"