" De Sake is, so as se is" -

So seggt de Bäckermeister Wisch.

!Mit dat verdammt`Maschin`n-Erfinn`n

Is `t ene Schanne, ene Sünn`n.

In Warschau hebbt s`so`n Ding sik tügt

dat alle Arbeitskraft verschücht -

Und dat, wenn`t Ding na Leeste kummt, 

De Bäckeree bringt opp den Hund.

Denk di mal blot, diss`nee Maschin, -

erfunnen von Franz Oberlin,

Föhrt Dag un d Nacht för wenig Geld

Draff und Galopp dört Ahrenfeld, -

Meiht, smitt de Garw in de Maschin,

Mahlt drop den döschten Weeten fien;

Un ünnen is `n Fatt anbröcht

Wovon en Slauch geiht in de Höcht

De baben in den Deeg sick sleit

Sobald dor Water nöthig deiht.

Is nu in ´n Gang`n de Maschin,

Smitt s`noch `n Hand vull Krinthen rin -

Un, - eh noch een Minut verflaten,

Liggt kole Stuten opp de Straten.

Dor ward s`förn halwen Pries verköfft; -

Wo blifft Moral dor un Geschäft?"

"Jer," seggt nu Klee, "ick will nich strieden,

Dat de Geschäfte drünner lieden;

Alleen, mi geiht`t jo eben so,

Hütmorgen kummt min leewe Fro

Mit ene Neeigkeit to Hus,

De mi ok Gram makt und Verdruß,

In Frankrik, in de Stadt Toulon,

Hät so´n dördrewenen Cujon,

To´n Nadehl för en jeden Werth

Sick en Maschine construert,

De in`n Wienbarg Druben snitt,

De s´boben in`n Trichter smitt;

Und ünnen steiht, - verstah mi recht -

Mit ene Hunnenpietsch en Knecht,

De von Minute to Minut, - 

De duunen Lüde smitt henut.