Wi Dietrich Böse den
Grofen Erich dat Lewen rett
(Riemels)
Stormfloot Weer, de Wind de Weih,
De Diek weer brook”n, dor in Drey.
Dat Land leep vull Woter, de Luer harrn Noot.
Groof Erich moß kiek”n, dat all sien Geboot
Ok hööl°n, un keemin ton Sandsack slepen,
Wo doch de Wege al oberlepen.
Sien Kutscher, Dietrich de Wuß al Bescheed.
Son Wotergeschichten weern em nich neet.
He brocht sien Herrn genau dorhen,
Wo de Noot an Grottsten, de he kenn.
Sien Peer, twee Schimmels, de he dor stüür,
Gungen mit em dör Woter un
Nun Woll*n se erstmol dor hen sehn,
Wo de Scheper sien Schoop dä höön.
Tor Vöıwisch, de ok ton Vörwark höör,
Dietrich Böse sien Schimmels stüür.
Doch Wat is passiert, dat Woter hett
Von de Ocht”n mookt”n gewaltiget Bedd.
I 106
_ _.„i _ .._, ._„.._.'.-i\_...1.,„.._
Dat Scheperhuus swommt in de Floten.
Veele Schööp hebbt sik versopen.
De Scheper, de sitt up”n lüttjet Flooß.
Hier is so richtig de Hölle loos.
De Schimmels stammpt, doch Böse denkt,
Hett stracks de Schimmels dört Woter lenkt.
Wi mööt dör de Ocht°n, an de Stäär,
Wo dat al jummer sichte Weer.
Doch nun goht wi unner in”n Wotergewööhl.
Wat is dat doch för en egen Gefööhl,
Wenn man in de Floten unnergeiht,
Wenn dat Woter di an°n Kopp recken deit.
Dietrich Böse dat in de Floten dreew.
He mit den Grofen dat Lewen upgeew.
Wenn he hier dä de Richtung verleern,
An”t anner öwer woll he so geern.
Dietrich Böse sleit mit de Pietschen up'ndool
Nun is em dat Ganze allens egool.
He bringt sien Herrn ok seker an Land,
Up de Leester Siet von”n Ocht°nstrand.
Dat Woter brüllt Wieter von”e Werser her.
Dor wöör nun för Alle keen Rettung mehr.
Ok de Marsch leep vull, dat Woter steeg.
Ok Groof Erich sä ”wat is dat leeg”.
Bitt an°e Düne, up Erich sien Hoff,
Dietrich Böse sien Herrn noch bring°n droff.
Hier steeg en Groof, vull Angst in de Oogen,
Dor ut sien feinen Herrschaftswogen.
”Dietrich, du büss mien Retter ween,
Dorum Schast du den Hoff ok nehm°n,
107

Wat mien is, de dor in Hörden steiht,
Wo up°e anner Siet dat Möhlenrad geiht.
Bliew glücklich dor mit dien Gesind,
Ik Wünschtdi ok bold Fro un Kind.
Denk langin noch an de Stormfloot trügg,
Hett di doch brocht son beten Glück.
Hier hebbt wi den wiet”n Blick von`n Werserdiek tor Iisenbohnbrögg mit de lang”n
Flootbrugg`n.