Son beet'n Soge, son beet'n Wohrheit

 

Wat use ole ehrwürdige Rektor Wilhelm Schacht weer, de us tor ölbenhunnert- Johr-fier 1960, dat Book ober de Geschichte von Karkweyh schrewen hett, hett rutfun’n, dat dor’n Deern von Wege, wat Weyhe is, bi de Gebeene von Bischof Willehard in’n Bremer Dom gesund wurrn is.

 

Wilhelm Schacht konn dat sülben nich mehr belewen. De ölbenhunnert - Johrfier, wi harrn em vorher non Karkhof brocht. Dat hett en Schriewer von de Nohkomen von den Bischof up ene Urkunde schrewen, wat vondoog de Bewies is, dat Wege, wo Weyhe von wurrn is, nun al Eendusendeenhunnertveeruntwintig Johr old is. In dat Book, dor steiht ok in’n, wat de Archeologen sik ober use Heimot dacht hebbt.

 

 Dat Urstromtool von de Werser hett lange Tiet’n bitt an’n Geestrand reckt, wat in Kark- Weyh anfang’n is. Dat anner Land is von veel liittje Beeks un Woterlööp dortogen wesen. Wi willt us mol vörstell’n, dat use ganz olen Vorfohren sik up den lesden Barg vor dat Werserbedd, wo man vondoog noch ”Up’e Borg” to seggt, al’n Woterborg boot hebbt.

 

Wilhelm Schacht deit dat ok nich utsluten. In lotere Tiet’n is denn dat Volk ton Christentum bekehrt wurrn, wat denn dor de Heelung von de Weyher Deern dor de Gebeene von den heiligen Willehard, ok hier in Weyh ton Kark’nbo bidrogen hett, de ok al an de Stäär stohn hett, wo de nee’e Kark 1861 henboot wudd. Dat is nu vertellt wurrn, dat man 1861 noch’n unnerirdischen Gang to de Borg fun’n hett. Upschrewen hett dat do- mols keen Minsch. Wiel de Deern von Wege, Weyhe komen is, wat jo schrewen steiht, hett man ok von Weyhe to ehr seggt, wat sekerlich mit dat ole Rittergeslecht derer von Weyhe to doon hett, de noch bitt ton dartigjährigen Krieg hier in Karkweyhe veel afhängige Buurn harrn, de sik bi en Erich von Weyhe freekofft hebbt. Wi drööft annehmen, dat de veelen Weyher Inwohner mit den Nomen Von Weyhe, dor wat mit to doon hebbt, dat dat de Nohkomen von de Ritter von Weyhe sünd. Wi willt ober noch’n beet’n bi de Borg un de Deern bliewen, de in Bremen heelt wurrn is.

 

Wenn dat nun so wesen is, dat veel Woterarme bi de Borg tohooplopen sünd, hett dat ok noch keene Wege un Stroot’n gewen, de in’e Stadt gung’n. Denn hett man de kranke Deern sekerlich mit’n Schipp to de Düne brocht, wo de Bremer Dom up boot wurrn is un wo man de Gebeene von den Bischof Willehard bisett hett.