Dreye (Riemels)

Dat Marschendorp an'n Werserdreih
Sitt boben vuller Lehm un Klei.
Dat hett jem brocht dat Urstroomtool,
Wat dor keem von de Barge dool.


So is dat Marschenland dor komen,
Dat Tegeln dä sik goot dor lohnen.
Unnern Lehm seet goen Sand,
As Wersersand is de bekannt.


As de Werser hett anners lopen,
Do hebbt sick in dat Bedd versopen
Seeelefanten, Riesentiere.
Dat konn'n woll wesen Dinosiere.


Sünd bi de Iestiet, nich to glöben.
Se konn'n sick in den Sumpf nich rögen
So hoolt man jem dor ut'n Sand,
Ut'n Wieltsee, dat Butenland.


Dat weer vör hunnertdusend Johr.
Is vondoog al bold nich mehr wohr.
Man weet, man kann dat konstruieren
Wat de Sand dä konservieren.


Man kann sick dor en Bild von moken
Wer wat vertellt von sone Soken.
Wi köönt us dat nun all ankiek'n,
Wat man findt dor mang de Diek'n.


Noch wat harr Drey, dat weer de Toll.
Wat dor nun hen no Bremen scholl,
Soolt un Hoolt un anner Woor,
Moß betohlen, Dolers swoor.

 

All'ns wat rup un runner keem,
Brocht doch Geld förn Tollvereen.
Schmuggelwore geew dat nich.
Wudd bestrooft ganz fürchterlich.


Dat geew in Drey sogor Suldoten,
Wenn de kregen en tofoten,
Wudd he insperrt in den Knast.
Dat weer för Mannigeen en Last.


Den Groof, den all”nssunnerstün,
För den Toll wenn anners fün.
Wiel he jummer harr mit Geld
Sorgen, hett de dor henstellt.


En rieken Bremer Koopmannsjung'n.

De is dat denn so schöön anfung'n,
All de Minschen, all de Buurn,
Dat Geld so richtig aftoluurn.


Von den Koopmann kreeg de Groof sien Geld, .
Den he dor harr bi den Toll henstellt. 
Loterhen gung ok vorbi
Düsse Tollindrieberee.