De Dree, de up'n blauen Werder ok noch aarnt'n

De Dree, de up°n blauen
Werder ok noch aarnt'n
Se wohnden in Karkweyh, harm mit ehr
Mudder tohoop bloß”n poor Zeegen un”n
Söög, un denn ok noch de Dorpszegenböök.
Se heet”n Jan un Klaus, wo sik Jidden topaart
harr.
Jan Weer Snieder, un man sä ”Jansnieder” to
em. He gung mit sien lüttje Neihmeschien”n
unnem Arm, von Huus to Huus.
Wenn in°n Mai Wedder Grasmeiherstiet Weer,
Weer Jan un Klaus nich to holen, denn mossen
se los non blauen Werder.
Se hebbt sik dor, Wiel se gewaltige Gras-
meihers weern, mannige Mark verdeent. Wat
dor denn so tohörn dä, Weer de Sluck. Se
mochen em alle Dree.
Wat Jan un Klaus sien Mudder Weer, un wo
man ”Möhm” to sä, smeet jem, wenn se be-
soop”n weern, vör de Zegen in”t Heu.
Dor hebbt se mannigen Rausch utslopen.
Dat Weer ok rein to slimm, mit ehre Superee.
Wenn Jan un Klaus morgens um dree to
Foot von Karkweyh non blauen Werder
gung”n, keem°n se ok bi°n Bäcker Fidi Kauf-
mann Vorbi.
Wiel de al fröh an°n Backen Weer, hebbt se
dor erstrnol ehrn Sluck kofft för een Dag.
Fief Buddel moss”n dat jeden Dag ween.
Dornols koste de Sluck fief Groschen, de
Buddel.Bi dat Grasmeihn verdeen”n de Beid”n ober
goot, wiel se ehr Handwark ok verstun”n.
Man betohlde jem för een Himtsoot twee
Mark.
Wiel de Beid*n nun twolf Himtsoot in en”n
Dag meihen konn°n, konn°n se MÖhm°n, wat
ehr Mudder Weer, noch mannigen Groschen
gewen. Dat de Sluckjem bi de lang”n Swatt'n
nich ut gung, wudd de Buddel an”n Foot
bun*n, un slörde bi”n Meihen up”n natt°n
Bodd”n lang.
He bleew dorbi ok jummer schöön koold, un
Weer dorum ok goot to verdregen.
Gegen Fierobend harrn de Beid°n meist dree
Buddel ut, dat jem noch twee up ”n Trüggweg
blewen.
Un Möhm smeet jem Wedder Vör de Zegen,
dat se ehrn Rausch dor utslööp*n. So gung dat
in de erst”n Heutiet un ok in°e Gramm°ntiet,
wat de tweete Snitt Weer. In de annern Tiet
gung Jan ober Land mit sien Neihmeschin”n.
He gung dor an”n lewsten hen, Wo°t den mei-
sten Sluck geew.
Denn konn dat angohn, dat he dree Konfor-
mantenantüüg an ee°n Dag tregg kreeg.
Wenn dor mol°n Armel oder Boxenbeen län-
ger Wudd, sä Jan, ”Muß°n beet”n tehn, oder
de Hosendräger richtig stell”n”.
Wenn dor mol'n Dux in”n Buckel Weer, sä
Jan, ”mit Bügeln geiht dat wedder rut”. Dat
keem Jan dor nich so genau up an, bloß bi”n
Sluck, dor harr he”n groot Hart. Nun harr
Möhm ok jo noch de Söög, de jedet Johr
tweemol farken moß. Jan moß denn de Far-
ken griepen.
Weer dat denn”n Lewen in°n Stall, wenn dor
wedder°n Farken ankeem. Denn geew dat
doch weeder°n Sluck.
Een twüschendör moß Möhm denn ok noch
genehmigen.
Wenn de Söög dormit tregg Weer, harr Jan
mehr Farken dootlegen, as de Söög.
Dat Weer lange J ohrn jummer datselbe. Wat
Möhm noch harr, Weern de Zegenbök von
de Gemeen.
De moß Klaus springen loten. Is foken vör-
komen, dat Klaus mit”n Zeeg ut”n Stall keem,
statt mit°n Buck.
”Dien Zeeg kann mien Zeeg ober niks an-
bringen” sähn de Zegenbesitters denn. ”Un
denn woll ik man segg°n,” sä Klaus denn,
”dat dat ohne Sluck ok nich geiht, dat mutt
ölt ween, denn sitt dat beter.”
Wat Jidden Weer, de sik to jem paart harr,
Weer bi de Iisenbohn as Bremser.
De Weer jummer up Bruutschau, Wat ok
nich ohne Sluck utgung.
Unner de Nääs harr Jidden son Snott”nbrem-
ser sitt”n, un man sä dorum ok woll ”Jidden”
to.em.
Wenn em de Snott”n in”n Bremser to veel
Wudd, wudd°n de Ärmel to Hüülp nohmen.
De weem meisttiets blank.
Dor bün ik nun von*n Blauen Werder bi de

dree Suupsäck landt, de bi”n Grasmeihen
dor so richtig achtern Gesmack komen sünd.
Dat woll ik man segg'n.
Wer noch lang”n Erinnerung”n an”n blauen
Werder hatt hett, Weern de Heufohrers, de
jededt Johr Wedder proot stohn moß°n. Dor
denkt wi an Busch Willi un Otersen Jungs.
Bi ”Puddel fein”t Peerd”, wat jummer noch
de Gastwirtschupp an*n Dreyer Bohnhof is,
un de jummer noch Riekers heet”n deit,
wudd Pause mookt.
De Doost moß doch löscht ween, den man
bi°n Heuupstoken kregen harr.
De Verpachtung un Reeknungsföhrung
vonin Blauen Werder hett mehrere Genera-
tionen in*n Huus von Wittrock an°n Kohtun
wesen. Loterhen, wi de utstorben Weern, hett
Heinr. Früchtenicht dat mookt, bitt August
Otersen dat obernohmen hett.
Bi*n Autobohnbo weer de Karkweyher Ge-
meen up düss Siet von de Werser de erste
Verhandlungspartner, bitt dat ober”n Orster
Hemm”n gung.
Rund um”e Korfinsel höörde noch ton Blau-
en Werder.
Wat de Korfinsel is, is vondoog ok Jagdho-
ben för Freetietschipper. Dor is von Hoben-
husen ut rantokomen.
140 lüttje un grote Schippe hebbt dor an
Hooltmolen fastmookt.
Is son richtigen 1ütt°n Hoben.
100
Hier achterto is dat ok wesen, wo 1981 in*n
März de Sommerdiek dat Hochwoter nich
standholen hett.
In”e Hobenhuser Marsch sünd do veertig Ha
Land reinweg Wegswommt, un dat Woter
hett sik mit Gewalt”n neet Bedd socht.
Dat is bloß komen, wiel dat Hastedter Wehr
nich hochtogen ween konn, un dat Woter sik
do en anner Weg söken moß.
Dat Woter hett denn den ganz°n Bodd°n in°n
Werdersee spöölt, un ok woll in de Unner-
Werser.
De Bremer hebbt dor veel Sorgen mit hatt,
wieljem ok doch bold de nee”e Werserbrögg
mit Wegswommt Weer, un bi°n Werdersee-
hotel de Winterdiek breken woll.
Dor is noch veel Glück bi Wesen.
Bloß de Hobenhuser Buurn Weern dat Land
los. Ton Deel bitt to sebentein Meter deep.
De lüttjen fein”n Parzellen bi de Brögg harrn
ok all”ns verloom.
Wi dreiht us nun um°n, un de Weg geiht wie-
ter, up'n Diek dool, de Autobohn to.
De Bremer hebbt bitt to de Landesgrenze
up°n Diek”n n”schöön”n Plattenweg leggt, de
von de Weyher Gemeen nun bitt Utgang von
Drey verlängert is.
De Weg is von de Wanderer un Radfohrer
goot annohmen wurrn.
Wi koomt an de Autobohn, wo de Weg
unnerdör geiht.
Up”e anner Siet liggt de ole Hoff ”Hemmen”
101

.94»-. „~==~~-~-- ~ -_›1~.;-
wat Orster Land is, un von Fritz Meier, von-
doog,”Werner 1\fleier, bewirtschaft ward. De
Hoff Hemmen hett dor de Autobohn woll
all”ns verloren, dat he vondoog woll ganz
utsiedeln mutt.
Man well dor vondoog'en groot Textilkoop-
huus boon.
De ”Blaue Werder” Ward sien Schicksol
oberloten.
De Weyher Gemeen mutt sik wat infall”n
loot n, wat dor kostengünstig an besten
mookt Ween kann.
Villicht ensteiht dor ok'n Park an de Werser,
Wo de Minschen de veele Freetiet verbring°n
köönt